Tajemnica spadku drukowalności płyt

Jak powszechnie wiadomo, głównymi czynnikami wpływającymi na trwałość druku na płytach drukarskich są m.in.: nadmierny nacisk wałka farbowego-wodnego na płytę drukarską, nadmierne upakowanie obciągu, nadmierny dodatek roztworu fontannowego, zużyte lub skaczące łożyska cylindrów maszyny, nierówna powłoka światłoczuła na płytach oraz nadmierne gromadzenie się pyłu papierowego na obciągu. Sytuacja, z którą się spotkaliśmy tym razem, jest dość szczególna, a szczegóły przedstawiamy poniżej.

Pod koniec grudnia ubiegłego roku, w szczytowym okresie produkcji książek, dwie 4787 ośmio-kolorowych maszyn offsetowych firmy pracowały przez całą dobę. Jednakże operatorzy na ogół zgłaszali, że jakość papieru nie była zbyt dobra, a na kocu występowała nadmierna ilość pyłu papierowego. Dotknięty ręką sprawiał wrażenie warstwy piasku (w rzeczywistości grubszych włókien z masy celulozowej), powodującej poważne zużycie płyt drukarskich i niską trwałość druku. Zwykle po wydrukowaniu około 40 000 do 50 000 wydruków konieczna była wymiana płyt, zwłaszcza w dolnej części, gdzie częstotliwość wymiany płyt była jeszcze większa. W rezultacie dzienna wydajność maszyn nigdy nie wzrosła, co poważnie wpływa na harmonogram produkcji. Ponieważ rotacja zapasów papieru wymaga czasu, wszyscy nie mieli innego wyboru, jak tylko zacisnąć zęby i najpierw zużyć tę partię papieru.

Pięć dni później przeszliśmy na papier wysokiej-krajowej marki, ale sytuacja nadal nie poprawiła się znacząco. Jakie to dziwne! Jakość papieru jest teraz w 100% dobra, więc dlaczego trwałość druku na płycie wciąż się nie poprawia? Czy może to być problem z wydajnością operatora?

Mając na uwadze te pytania, sukcesywnie sprawdzaliśmy stosunek roztworu do natryskiwania, nacisk-wałków wodnych z farbą na płytę, opakowanie obciągu itd. i nie znaleźliśmy żadnych problemów. Operatorzy zapewnili nas także, że wszystkie parametry dostosowawcze są takie same jak w poprzednim kwartale i nie można ich dowolnie zmieniać. Po przemyśleniu porównaliśmy stare płyty wymienione z poprzedniej partii z obecnymi starymi płytami i stwierdziliśmy, że zużycie powierzchni płyt było podobne, widoczne były płytkie pionowe rysy. Oczywiście zjawisko zużycia płyt nadal występowało. Po wykluczeniu takich czynników, jak ustawienia papieru i maszyny, jedynym elementem ściśle stykającym się z płytą był wałek kontaktowy-płyty. Początkowo ustaliliśmy, że grube włókna z poprzedniej partii papieru były w sposób ciągły przenoszone na płyty i gumowe wałki przez obciąg. Po milionach walców i ściskań zostały one mocno osadzone w powierzchni gumowych rolek, jak pokazano na rysunku 1.

Rysunek 1 Gumowy wałek wciskający gruboziarniste cząstki piasku włóknistego

Ze względu na ograniczony czas, najpierw przeprowadziliśmy eksperymenty na dolnej grupie pierwszego zestawu kolorów, wymieniając dwa wałki przylegające do płyty i po kolei wycierając do czysta pozostałe wałki gumowe, a następnie uruchamiając prasę do druku. Po pół dniu testów trwałość druku na płycie wróciła do normy. Następnie w pozostałych grupach wymieniano po kolei rolki sąsiadujące z płytą. W tym momencie ostatecznie rozwiązano problem zużycia płyt spowodowanego grubymi włóknami papieru.